Geleneksel imalat tesislerinde yıllarca süregelen “her tezgahın başına bir robot” kuralı, bizim için artık sürdürülebilir olmaktan çıkmıştı. Fabrika sahasındaki alanın daralması, artan yatırım maliyetleri ve nitelikli operatör bulma noktasında yaşadığımız zorluklar, bizi mevcut kaynaklarımızı çok daha akıllıca kullanmaya itti. Biz de bu noktada Sora Robotik altyapısını kullanarak tek bir robotun 2, 3 hatta daha fazla tezgahı kesintisiz besleyebileceği bir mimariye geçiş yaptık. Bu süreçte sadece maliyetleri düşürmekle kalmadık, aynı zamanda üretim hattımızın metrekare verimliliğini de yukarı çektik.
Otomasyon Yatırımında Verimlilik Hesabı Nasıl Yapılır?
Sora Robotik kurulumuna başlarken en büyük hatamızın hissiyatla hareket etmek olacağını biliyorduk. Bir robotun kaç tezgaha yetişebileceğini belirleyen şeyin tamamen matematiksel bir çevrim süresi (cycle time) dengesi olduğunu sahada bizzat gördük. Sistemin verimliliğini, parçanın CNC içindeki işlenme süresi ile robotun yükleme-boşaltma için harcadığı müdahale süresi arasındaki oran belirliyor. Eğer tezgah işlemi bitirdiğinde robot hala diğer makinede meşgulse, tezgahın boşta beklemesi (downtime) kaçınılmaz hale geliyor.
Saha tecrübemizden küçük bir not: Sistemin kilitlenmesini önlemek için robotun çalışma oranını %85-90 civarında tutacak bir planlama yapmak, uzun vadede hattın durmasını engelliyor.
Fabrika Yerleşiminde Hangi Robotik Dizilim Daha Avantajlıdır?
Uygulama aşamasında Sora Robotik robotik sistemimizi fabrikamızın fiziksel şartlarına göre nasıl konumlandıracağımız üzerine epey kafa yorduk. İki temel yerleşim seçeneği önümüzdeydi: dairesel hücreler ve raylı lineer hatlar. Bizim gibi dar alanda çalışan ve orta ölçekli parçalar üreten tesisler için 2-3 tezgahın merkezine yerleştirilen dairesel yapılar oldukça verimli sonuç verdi. Ancak çevrim sürelerinin çok daha uzun olduğu, geniş ölçekli endüstriyel hatlar planlıyorsanız, robotun bir ray (7. eksen) üzerinde hareket ettiği lineer sistemlerin çok daha fazla sayıda tezgahı kontrol edebildiğini gözlemledik.
Çiftli Tutucu Teknolojisi Üretim Hızını Gerçekten Değiştirir mi?
Operasyonel süreçte karşılaştığımız en büyük darboğaz, robotun CNC kapağı açıldıktan sonra içeride geçirdiği ölü zamandı. İlk başlarda tekli tutucu kullanırken, robotun parçayı alıp bırakması ve yeni parçayı bağlaması sırasında tezgahın uzun süre boşta beklediğini fark ettik. Sora Robotic konfigürasyonumuza entegre ettiğimizde ise durum tamamen değişti. CNC Robot kolunun ucundaki bu mekanizma sayesinde, robot elinde ham parçayla kapıda bekliyor, kapı açılır açılmaz işlenmiş parçayı alıp 180 derece dönerek yeni parçayı saniyeler içinde bağlıyor. Bu basit ama etkili değişim, tezgah içindeki işlem süresini 40 saniyelerden 5-8 saniye bandına çekerek genel hat verimliliğimizi %40 oranında artırdı.
Ekibimizin fark ettiği bir detay: Farklı parçalarla çalışıyorsanız, matematiksel hesaplamalarda mutlaka en kısa işleme süresine sahip parçayı baz almalısınız; aksi halde sistem akışında tıkanıklıklar yaşanabiliyor.
Yeni bir otomasyon projesine başlarken en değerli dersimiz, her şeyin tasarım aşamasındaki o detaylı analizde gizli olduğuydu. Sora Robotic ile kurguladığımız bu çoklu besleme sistemi, doğru donanım ve hassas simülasyonlarla birleştiğinde, tek bir yatırımla birden fazla tezgahın tam kapasite çalışabileceğini bize kanıtladı.